Τα ίχνη του χρονολογούνται 9.000 χρόνια πριν στην Κεντρική Αμερική, όπου και αποτελούσε ένα από τα πιο σημαντικά σύμβολα στην παράδοση των Ινδιάνων Μάγια, Αζτέκων και Ίνκας. Χρησιμοποιούταν και χρησιμοποιείται, όχι μόνο ως τρόφιμο, αλλά και ως ζωοτροφή και καύσιμο.

• Στεγνή άλεσης και υγρή άλεση είναι δύο βασικές πρωτογενείς μεθόδους επεξεργασίας του καλαμποκιού.

• Όσον αφορά την παραγωγή αλεύρου, καλαμποκιού δίνει περισσότερο αλεύρι με λιγότερα από πίτουρο σιταριού.

• Υπάρχουν δύο άνθη, το αρσενικό και το θηλυκό. «Tassel» είναι αρσενικό και «Silk» είναι το θηλυκό μέρος.

• Υπάρχουν περίπου 800 σπυρια σε μία σειρά σε 16 γραμμές και ένα κιλό καλαμπόκι έχει περίπου 1300 σπυριά. Το μέγεθος του μέσου καλαμποκιού είναι 30 εκ. στο μήκος.

• Λευκό και κίτρινο καλαμπόκι είναι οι δύο πιο δημοφιλείς ποικιλίες, λευκό καλαμπόκι είναι μικρότερη και πιο γλυκό από το κίτρινο καλαμπόκι. Το χρώμα μπορεί να είναι άσπρο, κίτρινο, κόκκινο ή μπλε μαύρο.

• Μόλις το καλαμπόκι μαζεύεται, η περιεκτικότητα σε ζάχαρη αρχίζει τη μετατροπή σε άμυλο, μειώνοντας έτσι την φυσική γλυκύτητα της. Έτσι, είναι πάντα καλύτερο να καταναλώνετε φρέσκο το καλαμπόκι για καλύτερη γεύση.

• Γλυκά φύλλα καλαμποκιού χρησιμοποιόντουσαν ως τσίχλα από τους Ινδούς. Συνήθιζαν να φυτεύουν το καλαμπόκι σκάβοντας μια μικρή τρύπα, και βάζοντας σπυριά και ψάρι, το οποίο θα παρέχει αργότερα θρεπτικά συστατικά και, στη συνέχεια, το καλύπταν με χώμα.