...."και.... ευτυχεσμένον το νέον έτος"

Να με ασυχωράτε μπρε κουρκούμια μου για τον τίτλονε... αμα... έτσι όπως τα γλέπω τα πράματα... λίαν αισιοδόξως.....ευτυχεσμένον θά μάς εμπεί αφέτος.... εχτός κι αν λανθάνω.....(από τσί λίγες βολές....)! Χριστούγεννα!!! Εορτήν χαράς ελπίδος και αισιοδοξίας...... Και όμως κύριοι..... ήρθανα.... περάσανα... και ντίπ ντιπιντούζ....( πού λεγει κι η μάνα 'μ) δέν καταλάβαμαν......(άν λέγω άν...) άλλας εποχάς....  μάς έβαζεν στόν τορβάν.... η κατάθλιψη τών χριστουγέννων....---παιδικές μνήμες.... θύμησες λαμπρές....--κτλ... Πόσο μάλλος φέτον....οπού μάς εβομβαρδίκανε... όλοι οι παρατρεχάμενοι χτικιάρηδες..... αφεντάδες... κρισοποιοί.. και κρισολόγοι.....Πήρανε μιά σακούλα.... γιομάτη φόβον και αβεβαιότητα.... και δώστου πάρτου..... Μάς ξαπλώσανε χαμαί.....σπέρνοντάς την είς τάς αδόλους κατα τα άλλα καρδίας ημών  τε και υμών.... -τήν τυφλαμάρατς τήν κακιά...- Καί τώρα? Τώρα κουρκουμάκια μου καλά κι αγαπημένα...? ίντα θα γενεί α πού λέν κι οι κρήτες? Ντίπ....όπως πάντα τά ίδια.....απλά θά το συνηθίσουμε..... γιατί έέέέιιι όλα πιστεύτε με είναι συνήθεια... τίποτες άλλο.... αλλά αυνοί τό ξεύρουν τό κόλπο.... εκεί πού πάμενε... να το συνηθίσουμε και λέμε....''εεε δέ βαριέσαι.... φτωχοί άιιιι φτωχοί... τι α κάμωμενε'' εκεί ...χράάάάάπ..... βαράν μιά πιστολιά...... στήν χαζοκουτάρα μας.......'' κι άλλο καταγής οι αμισθοί.... κι άλλο χαράτσ... από δώ... κι άλλο το χέρι βαθειά στήν τσέπ.....απο κεί...'' εεεεε κι εκεί....μάς κάμουν και πάλι αλοιφή για τούς κορέους... ποιούς? ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΩΡΑΙΟΥΣ-Τρομάρα μας...-Τά όπλα παιδιά....-πού λεει κι ο Κωστής ο φίλος μ....- Γλέπω.... καθώς περιδιαβαίνω τόν απαζόδρομο..... κυτώντας στά πρόσωπά σας.... ωωωω αγαπεμένοι μου.... τούς οφθαλμούς σας γιομάτους από φόβον... κάτι σάν εντροπήν... κάτι σάν τρομάραν ολίγον τί κατάθλιψην..... μιά πρέζα αβεβαιότηταν... καί ούτε ολίγον ούτε πολύν...... Χαράν...... κάτι απομεινάρια.....μεταχειρισμένα..... -εσκέφθην... οτι θά ναι τής ιδέας μου καί τού χαζονιονιού μου..... είς τάς αρχάς.... αλλά πολλάκις μέ εβεβαίωσαν γνωστοί καί φίλοι.... πώς έτσι είναι αληθώς- Kαθώς και ο αγαπεμένος μου ψεχίατρος τόν οπόιον επεσκέφθην διότι εσκέφθην... πώς πάει... τόχασα....-έ ότι ψιλοείχε απομείνει από παλιά- ο οποίος είδε στά μάτια μου τά δικά του... και μοι εξεζήτησεν να τού συνταγολογήσω κανα δυό κυτία χάπια...διότι αρπαγμένη τήν είχε τή φόλαν και αυνός οπότε τήν έκαμα... κι εγώ.... κι ότι ειπεί ο Καλός Θεός... πού λέει κι ο Ποιμήν ο Ηλίας... - (και θα πέι ρε παιδιά... ο Θεός.... θά πεί άλλά τα ώτα ανοιχτά πιά έέέέ) καί τέρμα πιά τό σταφύλι..... αί ρόγες.... -κάτι ψωρορόγες και με τό ζόρο-   Τί μέλει γενέσθαι λοιπός?  ααααα αυτό θά σάς τό πώ στό επόμενον επεσόδιο..... Διά τήν ώρα....ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΕΘΑ ΠΑΛΑΙΑ..... ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΦΟΒΑΣΘΑΙ ΤΙΠΟΤΣΙ....ΕΕΕΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΝΑ ΑΠΟΘΑΝΩΜΕΝ ΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ? ΚΙ ΑΥΤΟ ΣΕ ΚΑΜΙΑ 500ΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΜΗ ΓΕΛΙΕΣΤΑΙ.... ΜΗ ΓΕΛΙΕΣΤΑΙ.... ΑΑΑΑΑΑΑ ΝΑ ΕΤΣ....... ΤΑ ΛΕΓΩΜΕΝΕ... ΕΕΙΙΙΙ ΑΝΤΕ.... ΧΑΡΕΙΤΕ.... ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΓΩ ΚΙ ΑΜΑ ΤΟ ΛΕΓΩ ΕΓΩ ΝΟΜΟΣ ΚΥΡΙΟΙ..........