Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011

"ΛΟΙΠΟΝ...."

Ερχονται αί μαχαι.... έρχονται αί φορτούνε.... τα κήτη τσί θαλάσσης... και η βαρκούλα.... κοντεύει να αναποδογυριστεί..... αλλά τό άδικο δέν τό εθέλει ο Θεός.... μήτε τό "Καλαμποκάδικο" θέλει τό άδικο.... καί Τό Φώς θά εκλάμψει... κάποια δεδομένην καί ορισμένην στιγμήν......ωσάν μεσημβρίαν... και τότενες... καί γιαλιά νά φοράς Ηλίου... θά στα κάψει τά ματάκια.... ταγκαλακάκι.....κι εσύ πού έλαβες Ζωή απ τή ζωή... φώς απο τό φώς.... ματαξανακορόιδευες τόν εαυτούλην σου.....καί σέ απιστέψαμαν... καί σέ εδώκαμαν.... καί κέρασες φιλί... ένα γλυκόπικρόφιλο τού Ιούδα... κλασσική περίπτωσην και επαναλαμβανόμενη είς πολλούς.... ε.... ναι αρχάριος ήμην... δέν εγγεννήθην γνώστης καί η πείρα μοι έλειπεν.... τιμήν σου θά πρεπε νάταν αυνό...μά μπάάάάά......είς αναπηρικόν καροτσάκιον η ψυχή σου (ψυχοβγαλτράκι μου)...... μά όοοπως έστρωσας... θέ νά κοιμηθείς γιά... απού λέμε κι εμείς αι βορειοελλαδίται...........σέ έχει.... από κάτω.... τώρα καί καιρούς τώρα... καί τί έτι θά σέ κάμει μέχρι νά πείς τό ήμαρτον... ένας Θεός εξεύρει..... δικαιώματα πολλά γιά έδωκες... καί έφτυσες στό πιάτο οπού έτρωγες...-χοντρά αυτό πολύ έχε υπό τήν υποψίαν σου-(τίς γαρίδες τίς θυμάσαι αληθώς? τσί έχεις ματαφάει?) οί χρόνοι κι οί καιροί διδάσκουν και οί έχοντες λίγο κουκούτσι στό κεφάλι.... συνηδητοποιάνε.....ετσά λοιπός.....μά τά χρόνια τά άκαρπα δέν  αναπληρώνονται.... τί μανία νά ανοίγεις ΄πληγές στόν εαυτό σου... κουσούρι και βίτσιο και αυτό βρέ παιδί.........μά άς ΄τ' αφήκωμεν εδώ τό θέμα... άι κλείσε τήν πόρτα όπισθέν σου... καί κουμανταρίσου όπως γουστέρνεις μά θά...θερίσεις ο,τι σπέρνεις...... κι όλοι μας,γιατί κανόνας είναι αφνός απαράβατος καί δέ γλετέρνει κανείς από δαύτον.....(Γιαννάκη.... νά σέ ιδώ ρέ μαγγάκο.... είς τό αργότερον.... μόλις η γλώσσα... ξεπεταχτεί...όξω όπως τσί προάλες..... τί θά κάμεις....άι.... φαγωθέιτε μεταξύ σας κι απαρατάτε με..... και εεεεειιι σχωρνάτε με πού εισήλθον ό άμυαλος είς τό συνάφιόν σας.......καί τά λόγια σου πρόσεξον καί τήν στάσην σου... ήσο ευπρεπής έως τώρα...(τά φράγγα πάντα στο μυαλό βέβαια εεεε) μά έστω κι έτσα... αλλά εδά... μας τά χαλανάεις ολίγον καί πολύν.... σταυρόν κουβαλάς καί μή τό λησμονείς αυτό.... υπνοβατάκο.... θά φάς τό στριμωξιδάκι σου..... κι εσύ...... όχι όπως αυτό πού τραβάς ώς τώρα... πιό σουξάτο....) Αν αλλιώς δέν πέρνει ο κανείς από λόγάκια... αναγγαστικά μπράτιμε θά φάει τά χαστουκάκια.... ψευτοαντράκια......Ο Θεός πού μέ αγάπηξε κι έσταξε τό αίμα του σταγόνα τή σταγόνα απά στό ξύλο εεεε άς μέ σχωρνάει κι εμένα άν κάμω λάθος.......άνθραπους είμαι κι εγώ και ουχί Θεός... και δέν διυσχιρίστηκα ποτέ κάτι τέτειον μαγγες...έέέιι.... νάμα στε και λογικοί μήν είμαστε και πλεονέκτες.....Αυνά γιά τήν ώραν.....ζήσετε λοιπόν κι απολογηθείτε κάποτε στά κλεψιμέικα σας..... γιατί κλεφτρόνια είστε.... κι εσύ  πρώτα πρώτα.... σπυράκι τής ακμής βαρβάτο καί γιομάτο πύο......ΆΝΤΕ...ΑΝΤΙΟ!!! "ΖΗΤΗΣΕΣ ΚΑΤΑΡΑ ΚΙ ΑΡΝΗΘΗΚΕΣ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ? ΑΣ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕΣ!"

("μά βούθηξε τό ριζικό τ'άστρι, μέ λυπηθήκαν..καί ζήγωσα καί "σκότωσα" κι αλάβωτο μ' αφήκαν")

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου